Veeeeeeeeeeeeeeeeettt spannend! Ik ga mijn motorrijbewijs halen…

Al een tijdje loop ik ermee in mijn hoofd (zeg maar gerust twee jaar) dat ik mijn motorrijbewijs wil halen. Ik dacht er zelfs over na om eerst mijn motorrijbewijs te halen en daarna pas mijn autorijbewijs. Maar – jong schaapje dat ik was –  haalde ik uiteindelijk eerst mijn autorijbewijs.

Dat ging niet zonder slag of stoot. “Je rijdt te veel naar rechts”. “Je hebt hier geen voorrang”. “Zie je dat stoplicht nou echt niet?”. Toen ik vlak voor mijn eerste keer afrijden halsoverkop nog een bril moest halen, ging er een wereld voor mij open.

Ahaaaa, zo loopt de weg.

Uiteindelijk slaagde ik na vijf keer afrijden voor mijn autorijbewijs. Vijf keer is scheepsrecht, laten we maar zeggen. Je begrijpt dat mijn directe omgeving zich enigszins zorgen maakt dat ik op een tweewieler wil gaan rondrijden. Niet dat de mening van anderen mij eerder heeft tegengehouden. Dus zo gezegd, zo gedaan. Ik heb mijn eerste proefles afgelopen zaterdag gehad! En ik ben verkocht…

Maar waarom dan eigenlijk?

Papa is een motorrijder in hart en nieren. Vroeger al. Maar toen kwamen er twee schattige meisjes en de motor werd ingeruild voor een auto. Ofzo iets. Toen die twee schattige meisjes oud genoeg waren, kwam er al heel snel weer een motor in de tuin. Later volgde de tweede. Toen de derde ook in de tuin stond, vond mama het genoeg. “Je hebt er maar twee nodig”. Really mom?

Al snel sloeg de vonk over bij één van die twee schattige meisjes. Ik wil ook zo’n ding!

Vriendlief en ik zijn ondertussen alweer ruim 6 jaar samen. Van Yamaha R6, tot aan een Kawasaki Vulcan, op meerdere soorten motoren hebben we ritjes gemaakt.

Maar ik vind achterop zitten dus geen fuck aan. 

Ten eerste. Ik heb niet de controle. Ten tweede. Ik zie alleen de achterkant van zijn helm of ik moet mijn nek steeds verdraaien. Ten derde. Nee. Er is geen derde reden. Ik vind het gewoon geen fuck aan.

Toen vriendlief afgelopen zomer dan ook voorstelde om met de motor op vakantie te gaan zei ik direct nee. Dus er zit maar één ding op. Ik moet zelf mijn motorrijbewijs gaan halen!

Dat zou jij ook moeten doen!

En nu komt de clue van mijn verhaal. 

Nee. Je hoeft niet perse je motorrijbewijs te halen. Alhoewel…

Grapje.

Wat je wel moet doen, is niet wachten (wait, wel niet wachten?) op het zogenaamde juiste moment. Want die is er niet. Dit jaar gaan we naar Miami. Duur grapje. Dit jaar zijn er ook weer genoeg festivals waar ik heen wil. Duur grapje. Mijn wishlist vult zich eerder dan dat het zich verminderd. Duur grapje.

Maar de time is always nu. Als je begrijpt wat ik bedoel.

Er zullen altijd dingen zijn waardoor je droom eventjes niet uit komt. Geld, verhuizing, nieuwe baan, sportdoelen. Je kan het zo gek niet bedenken of het komt “nu” even niet uit.

Bullshit.

Je droom komt altijd uit.

Diepzinnig hé? 

Wat ik wil zeggen is, is dat je in actie moet komen. Bekijk je financiën; waar kan je op besparen? Bekijk je agenda; wanneer heb je tijd voor bijvoorbeeld motorrijlessen? Bekijk alternatieven, zoals een crossmotor aanschaffen en ergens in een weiland gaan oefenen.

Kom in actie! Want je weet het hé? Dreams don’t work unless you do!